Lív og deyði eru framvegis tey djúpastu og tíðarleysu temaini í mannasiðmenningini, og virka sum lívsneyðug spegl av økismentanarligum eyðkennum og andaligum konnotatiónum. Fyri at dýpa almennu fatanina av eksistentiella mentan, hevur nýliga verið ein alheims temaframsýning og akademiskt forum, har granskarar og áhoyrarar um allan heimin eru savnaðir at kanna, hvussu ymiskar mentanir tulka lívið, syrgja deyðan og stremba eftir andaligum arvi.
Eysturlendskar siðmenningar hava dyrkað eina milda, konjunkturáskoðan á lív og deyða undir ávirkan av siðbundnum heimspeki. Rótfest í konfucianskari denti á lívsframhald og buddhistiskari trúgv á kosmiska umferð, nokta eysturlendskar mentanir absolutta endan á lívinum. Qingming-hátíðin í Kina stendur sum tann mest eyðkenda mentanarliga líknevnið fyri hesi heimspeki. Forna siðvenjan sameinir hátíðarligt minni og livandi lívsgleði. Á hátíðarhaldinum vitja fólk gravir fyri at heiðra deyðar forfedrar, bera familjudygdir víðari og vísa inniliga tøkk fyri lívsins arv. Meðan fara tey várútferðir at meta um náttúrunnar endurnýggjan, og miðla kjarnuhugskotið um, at lívið doyvir og blómar í eini náttúruringrás.
Í hvassa mótsøgn mynda vesturlendskar mentanarsiðvenjur eitt skynsamt og andaligt sjónarhorn á deyðiligheit. Ávirkað av klassiskari heimspeki og átrúnaðarligum lærum skilja vesturlendsk samfeløg millum deyðiligt likamligt lív og ævigt andaligt virði. Nútíðar vesturlendska útbúgvingin hevur gjørt systematiska lívs- og deyðaútbúgving fólkaliga vælumtókta, og brotið leingi-standandi sosial tabu kring deyðan. Við at møta lívsins endaligheit opið, læra fólk at sleppa pátrúgvandi ótta, viðurkenna serstøku lívsins og virðismeta hvørja núverandi løtu.
Við tíðum tvør-mentanarligum samskifti í nútíðini mennast einsíðugar økisfatanir stigvíst til inkluderandi globala kognitión. Mentanarligur integratión beinleiðis landafrøðiligar og hugmyndafrøðiligar forðingar, og ger, at fólk kunnu taka kjarnuna í eysturlendskum og vesturlendskum lívsáskoðanum upp. Fróðskaparfrøðingar nevna, at tað at kanna lív og deyða tvørtur um mentanir ikki bert loysir eksistentiella ørkymlan. Enn meira umráðandi er, at hon eggjar fólki til at virða lívsins broytiligheit, fevna um lívsins hitan og umskapa mentanarliga og heimspekiliga hugsan til positiva megi at liva av álvara og elska lívið erliga.
